Op 25 augustus stond Amsterdam weer te schudden op zijn grondvesten toen circa 100 rockers zich verzamelden voor de Rocket Run. Om 11.00 uur had zich al een flink aantal motoren op het parkeerterrein van McDonalds gegroepeerd en constant kwamen er nieuwe machines aandaveren. Naast veel bekenden, die ieder jaar meerijden, zagen we ook veel nieuwe gezichten en dus ook nieuwe motoren. Er waren deze keer opvallend veel Italiaanse machines aanwezig en naast de Laverda’s , Ducati’s en Guzzi twins stond er ook een prachtige Guzzi Nuovo Falcone in café-race uitvoering. Met een zaag, een Ducati benzinetank en veel creativiteit was de brave toermachine omgetoverd in een echte sportieveling. Omstreeks 12.00 uur gaf Sjaak (zoals dat een voorzitter betaamt) het vertreksein.

Omdat de rit vorig jaar nogal chaotisch was verlopen (de groep was te groot en viel uit elkaar) hebben we het dit jaar anders aangepakt. We reden nu in drie kleinere groepen, elk met een kopman en een staartman die oranje jacks droegen. Bovendien liep de route over rustige wegen met weinig stoplichten. Dit systeem werkte goed en het was deze keer geen probleem de groepjes bij elkaar te houden. Via de N247 ging de route naar Oosthuizen, vandaar reden we over de ringdijk van de Beemster naar Middenbeemster en vervolgens via de N244 naar Alkmaar en via Egmond naar Akersloot.

Zover ben ik echter niet gekomen. Ik reed als staartman van de laatste groep en circa 10 km vóór Alkmaar zag ik een Triumph op een parkeerstrook staan. Toen ik stopte, en met mij Nout en Ton, stond Amanda het huilen nader dan het lachen. Haar Bonneville was afgeslagen en al die rotjongens waren vrolijk doorgereden. Het bleek dat de motor last had van een electrisch probleem en na een kwartiertje sleutelen lukte het niet dat ter plaatse op te lossen. Een klein eindje terug voer een pontje over het Noord-Hollands kanaal naar Akersloot. Ton en Nout hebben de motor van de ongelukkige jongedame eerst naar de pont en vervolgens naar Akersloot (m.b.v. een andere Triumph) geduwd.

Inmiddels waren de drie motorgroepen al gearriveerd en het was beredruk op het Wilhelminaplein. Er stond een grote feesttent waar twee Rock & Roll bands elkaar afwisselden. Pipeline’61 lijkt de huisband van dit festival te zijn en net als voorgaande jaren gingen zij er enthousiast tegen aan met veel (Engelse) rock en instrumentale nummers uit het begin van de jaren ’60. De driemans formatie Misschief! speelde (met contrabas) Rockabilly nummers uit de jaren ’50 en waren niet minder geestdriftig. Het publiek genoot en diverse paren zochten de dansvloer op en gaven een demonstratie jive-dansen. Het rock & Roll festivalt werd verder opgeleukt met oude auto’s en Solexen en het weer werkte deze keer ook mee. Het was weer een bijzonder geslaagd evenement en volgend zetten we het weer op de agenda. We willen dan een kleine verfijning aanbrengen in de groepsindeling door een groep met Engelse motoren te formeren, een groep met Italiaanse machines en een groep met de overige merken.

- Ad van Boheemen -

Ik ben samen met drie vriendinnen naar The Piston Party van de Road Rocket café-racer club op 17-18 augustus geweest.

Ik (marianne dus), Debby, Daan en Ida vertrokken vol goede moed. We hebben er zo ongeveer een half uur over gedaan om uberhaupt Den Helder uit te komen vanwege wat pechtgevallen (Guzzi's natuurlijk haha). Kofferdeksels los (Guzzi), motor laten afslaan en niet meer aan te krijgen (Guzzi), aandouwen in het brandende zonnetje, het was echt bloedheet dat weekend, lekker zweten in je leren pak mmmmhh lekkkkeeeer hoooor!!!!!

Bij Breezand Daan weer aan de kant weer kofferdeksels los, Debby haar motor startte weer niet dus weer aandouwen joeppie de poeppie, ik reed voor en heb zo goed als dubbele kilometers gedraaid omdat ik steeds weer moest omkeren, ben na deze stop dus ook achteraan gaan rijden als bezemmotor. Hierna ging het goed maar het is niet echt fijn om 100 a 110 te rijden in dat bloedhete weer (lees verschrikkelijk trillen), was dan ook blij dat we nog effies stopten om voor de gezelligheid wat te gaan drinken.

Alles was doodgetrilt inclusief mijn edele delen wat verdomd veel moeite geeft bij het plassen. We hebben er ongeveer 5 uur over gedaan om van Den Helder naar Amsterdam te komen, toch effies te gezellig geweest! Aangekomen zwetend in mijn pak stonden er niet veel caféracers, het viel me eigenlijk best tegen vooral met dat onwijs mooie weer. Natuurlijk hebben we nadat we onze motoren neergezet hadden eerst een heerlijk koud biertje gepakt. Hierna zocht ik iemand die gereedschap bij zich had en de lieve gozer met gereedschap ging ook nog eens meteen mijn motor maken (bedankt Blub!). Ja, jammer genoeg moet het toch toegeven ik had dus ook problemen, alleen Ida met haar Japanner (shit!!) heeft geen problemen gehad.

De stang van mijn versnellingspookje was krom, heb er met mijn voet op gestaan toen ik erg zwetend mijn geduld verloor omdat ik hem niet meer in zijn versnelling kreeg. Hierna hebben we een grote tent opgezet waar we met zijn vieren in zouden slapen. 's Nachts had ik hier niet zoveel zin meer in en heb mijn slaapzak gepakt en ben op de hobbelige grond naast de tent gaan liggen samen met mijn vriendjes (heel veel kleine vieze kruiperige beestjes), helaas zonder luchtbed want die moest ik delen met Daan en vond het een beetje lullig om rond 6 uur 's ochtends haar ervan af te schoppen. Was goed gebroken na 2 uurtjes slapen dat weet ik nog wel.

Het was een gezellig treffen alleen jammer dat een bus vol met pubers kwam en dat zij op een paar motorrijders na de bezoekers waren. Ze gingen linedansen enzo en daar hou ik om eerlijk te zeggen niet zo van maar wel leuk om met zijn vieren tussendoor te dansen. Daan en Ida lagen al vroeg op 1 oor maar zoals gewoonlijk gingen Deb en ik door tot in de vroege uurtjes. 's Ochtends was het gebeuren wel erg vroeg afgelopen en moesten we de motoren buiten het hek zetten omdat de boel ging sluiten, je hebt dan wel een probleem mocht je nog wat moeten lozen.

Ida en ik hebben nog een bakkie bij Debby gedaan, Daan was meteen doorgegaan naar huis. Eenmaal thuisgekomen heb ik mijn motor neergezet en ben met pak en al op de bank gekropen terwijl het binnen dertig graden was. Op het moment dat ik weer wakker werd zweette ik pas echt. Moest mijn motor nog naar de garage brengen en god mag weten hoe ik bij de garage gekomen ben. Al met al, we hebben het met zijn allen overleefd en het treffen is voor herhaling vatbaar.

Marianne Bonarius - Den Helder

Ikke op mijn vriend.

Ida op jappanner,
helaas geen foto van Daan want die was doorgereden.

De Ducati Clubraces waren weer een succes. Dit jaar was de club ook vertegenwoordigd met een heuse clubstand in de pitbox die we met 5 man hadden gehuurd. Dennis, Paul, Gert, Tim en mijzelf waren zo bijdehand geweest om een box te huren. Behalve een knappe sleutelruimte hadden we zo een slaapplaats. Ad en Robert maakten ook dankbaar gebruik van deze mogelijkheid.

Het racen ging voor Dennis en Paul van een leien dakje. Dennis reed echt als een kogel, en kon goed meekomen met de kopgroep. Paul moest zijn Duukje inrijden op de baan. Volgens mij moest ie een beetje wennen aan de minder hoge snelheden. Normaal blaast ie met zijn 748R de straatstenen uit de stoep.

Ikzelf ging voor het eerst met de Pantah in de SAM Classics. Daar zat ik samen met Bart Vogel, Constant Trossel, Huib Rutten en Erik Casius op de baan. De Road Rocket Club was hier goed vertegenwoordigd. Ik ree dus helemaal achteraan tijdens de race. Aan de motor lag het niet! Op de rechte stukken kon ie goed meekomen, maar in de bochten ging ik als een natte krant. Daar moet ik nog flink aan werken.

Verder was Ella nog te bewonderen in de Ducati 1-cilinderklasse en Rob en Jose reden in de KNMV Classics. Hopelijk kunnen we volgend jaar meer leden verwelkomen op het circuit of kom kijken. De foto's geven een beetje de sfeer aan....

Sjaak Sinke